ZELATORKA
Zagorzała wyznawczyni lub zwolenniczka jakiejś religii bądź idei; zelotka.
W Kościele katolickim: kobieta, która jako liderka angażuje śę w działalność wspólnoty modlitewnej.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Zagorzała wyznawczyni lub zwolenniczka jakiejś religii bądź idei; zelotka.
W Kościele katolickim: kobieta, która jako liderka angażuje śę w działalność wspólnoty modlitewnej.
zelatorkąForma rzeczownika „zelatorka”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zelatorka | zelatorki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zelatorce | zelatorkom |
| Biernikkogo? co? | zelatorkę | zelatorki |
| Narzędnikkim? czym? | zelatorkąobecna forma | zelatorkami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zelatorce | zelatorkach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zelatorki | zelatorek |
| WołajnikTy... | zelatorko | zelatorki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zelatorką
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.