ZELANT
Przestarzały wyraz określający osobę, która z nadmierną gorliwością, wręcz fanatycznie, oddaje śę jakimś działaniom albo głosi pewne poglądy.
Zagorzały zwolennik lub obrońca jakiejś religii albo idei; zelota.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Przestarzały wyraz określający osobę, która z nadmierną gorliwością, wręcz fanatycznie, oddaje śę jakimś działaniom albo głosi pewne poglądy.
Zagorzały zwolennik lub obrońca jakiejś religii albo idei; zelota.
zelantomForma rzeczownika „zelant”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zelant | zelanci |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zelantowi | zelantomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | zelanta | zelantów |
| Narzędnikkim? czym? | zelantem | zelantami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zelancie | zelantach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zelanta | zelantów |
| WołajnikTy... | zelancie | zelanci |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zelanty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zelantom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.