ZDZIENNICKI
Nazwisko.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Nazwisko.
zdziennickimForma rzeczownika „Zdziennicki”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ZdziennickiZdziennicka | Zdzienniccy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Zdziennickiemu | Zdziennickimobecna forma |
| Biernikkogo? co? | ZdziennickąZdziennickiego | Zdziennickich |
| Narzędnikkim? czym? | Zdziennickimobecna forma | Zdziennickimi |
| Miejscownikw kim? w czym? | Zdziennickimobecna forma | Zdziennickich |
| Odchodnikod kogo? czego? | ZdziennickiegoZdziennickiej | Zdziennickich |
| WołajnikTy... | Zdziennicki | Zdzienniccy |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Zdziennickie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zdziennickim
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.