ZDUNIANIN
Mieszkaniec Zdunów, miasta w Polsce.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Mieszkaniec Zdunów, miasta w Polsce.
zdunianinemForma rzeczownika „zdunianin”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | Zdunianin | Zdunianie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Zdunianinowi | Zdunianom |
| Biernikkogo? co? | Zdunianina | Zdunian |
| Narzędnikkim? czym? | Zdunianinemobecna forma | Zdunianami |
| Miejscownikw kim? w czym? | Zdunianinie | Zdunianach |
| Odchodnikod kogo? czego? | Zdunianina | Zdunian |
| WołajnikTy... | Zdunianinie | Zdunianie |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Zduniany |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zdunianinem
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.