ZDUMNIEĆ
Stać śę dumnym.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Stać śę dumnym.
zdumniałbymForma trybu przypuszczającego czasownika „zdumnieć”, 1. osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski, aspekt dokonany.
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Podstawowywezwanie / polecenie | - | zdumniej | - | zdumniejmy | zdumniejcie | - |
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Z -że / -żmocniejsze wezwanie | - | zdumniejże | - | zdumniejmyż | zdumniejcież | - |
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Forma osobowakto robi? | zdumnieję | zdumniejesz | zdumnieje | zdumniejemy | zdumniejecie | zdumnieją |
co było?
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rodzaj męski | zdumniałem | zdumniałeś | zdumniał | - | - | - |
| Rodzaj żeński | zdumniałam | zdumniałaś | zdumniała | - | - | - |
| Rodzaj ńjaki | - | - | zdumniało | - | - | - |
| Męskoosobowyosoby | - | - | - | zdumnieliśmy | zdumnieliście | zdumnieli |
| Ńemęskoosobowyrzeczy / grupy bez osób | - | - | - | zdumniałyśmy | zdumniałyście | zdumniały |
co by było?
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rodzaj męski | zdumniałbymobecna forma | zdumniałbyś | zdumniałby | - | - | - |
| Rodzaj żeński | zdumniałabym | zdumniałabyś | zdumniałaby | - | - | - |
| Rodzaj ńjaki | - | - | zdumniałoby | - | - | - |
| Męskoosobowyosoby | - | - | - | zdumnielibyśmy | zdumnielibyście | zdumnieliby |
| Ńemęskoosobowyrzeczy / grupy bez osób | - | - | - | zdumniałybyśmy | zdumniałybyście | zdumniałyby |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Bezokolicznikco robić? | zdumnieć |
| Imiesłów przysłówkowy uprzednizrobiwszy | zdumniawszy |
| Forma bezosobowazrobiono | zdumniano |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zdumnienie | zdumnienia |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zdumnieniu | zdumnieniom |
| Biernikkogo? co? | zdumnienie | zdumnienia |
| Narzędnikkim? czym? | zdumnieniem | zdumnieniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zdumnieniu | zdumnieniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zdumnienia | zdumnień |
| WołajnikTy... | - | - |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ńezdumnienie | ńezdumnienia |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ńezdumnieniu | ńezdumnieniom |
| Biernikkogo? co? | ńezdumnienie | ńezdumnienia |
| Narzędnikkim? czym? | ńezdumnieniem | ńezdumnieniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ńezdumnieniu | ńezdumnieniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ńezdumnienia | ńezdumnień |
| WołajnikTy... | - | - |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zdumniałbym
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.