ZDRĘTWIAŁY
Taki, który stracił czucie i stał śę sztywny wskutek zaburzenia krążenia, ucisku nerwu, zimna lub innego działania fizycznego.
Taki, który znieruchomiał pod wpływem nagłego strachu, zaskoczenia lub osłupienia; używany przenośnie.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który stracił czucie i stał śę sztywny wskutek zaburzenia krążenia, ucisku nerwu, zimna lub innego działania fizycznego.
Taki, który znieruchomiał pod wpływem nagłego strachu, zaskoczenia lub osłupienia; używany przenośnie.
zdrętwiałejForma przymiotnika „zdrętwiały”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zdrętwiały | niezdrętwiałazdrętwiała | zdrętwiałe | niezdrętwializdrętwiali | zdrętwiałe |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezdrętwiałemuzdrętwiałemu | niezdrętwiałejzdrętwiałejobecna forma | niezdrętwiałemuzdrętwiałemu | niezdrętwiałymzdrętwiałym | niezdrętwiałymzdrętwiałym |
| Biernikkogo? co? | zdrętwiałyniezdrętwiałegoniezdrętwiałyzdrętwiałego | niezdrętwiałązdrętwiałą | zdrętwiałe | niezdrętwiałychzdrętwiałych | niezdrętwiałezdrętwiałe |
| Narzędnikkim? czym? | zdrętwiałym | zdrętwiałą | zdrętwiałym | niezdrętwiałymizdrętwiałymi | niezdrętwiałymizdrętwiałymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zdrętwiałym | zdrętwiałejobecna forma | zdrętwiałym | zdrętwiałych | zdrętwiałych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zdrętwiałego | zdrętwiałejobecna forma | zdrętwiałego | zdrętwiałych | zdrętwiałych |
| WołajnikTy... | zdrętwiały | niezdrętwiałazdrętwiała | zdrętwiałe | niezdrętwializdrętwiali | zdrętwiałe |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zdrętwiałej
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.