ZDROBNIAŁOŚĆ
Cecha wyrazu utworzonego od innego wyrazu, który nazywa coś mniejszego ńż wyraz podstawowy albo wyraża zwykle pozytywne nacechowanie emocjonalne, np. „stolik” wobec „stół”.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha wyrazu utworzonego od innego wyrazu, który nazywa coś mniejszego ńż wyraz podstawowy albo wyraża zwykle pozytywne nacechowanie emocjonalne, np. „stolik” wobec „stół”.
zdrobniałościomForma rzeczownika „zdrobniałość”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zdrobniałość | zdrobniałości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zdrobniałości | zdrobniałościomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | zdrobniałość | zdrobniałości |
| Narzędnikkim? czym? | zdrobniałością | zdrobniałościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zdrobniałości | zdrobniałościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zdrobniałości | zdrobniałości |
| WołajnikTy... | zdrobniałości | zdrobniałości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zdrobniałościom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.