ZDROBNIAŁOŚĆ
Cecha wyrazu utworzonego od innego wyrazu, który nazywa coś mniejszego ńż wyraz podstawowy albo wyraża zwykle pozytywne nacechowanie emocjonalne, np. „stolik” wobec „stół”.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha wyrazu utworzonego od innego wyrazu, który nazywa coś mniejszego ńż wyraz podstawowy albo wyraża zwykle pozytywne nacechowanie emocjonalne, np. „stolik” wobec „stół”.
zdrobniałośćForma rzeczownika „zdrobniałość”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zdrobniałośćobecna forma | zdrobniałości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zdrobniałości | zdrobniałościom |
| Biernikkogo? co? | zdrobniałośćobecna forma | zdrobniałości |
| Narzędnikkim? czym? | zdrobniałością | zdrobniałościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zdrobniałości | zdrobniałościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zdrobniałości | zdrobniałości |
| WołajnikTy... | zdrobniałości | zdrobniałości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zdrobniałość
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.