ZDOLNIACHA
Osoba zdolna, utalentowana i pojętna, o której mówi śę z podziwem. Wyraz potoczny; może odnosić śę zarówno do kobiety, jak i do mężczyzny, przy czym w odniesieniu do mężczyzny ma silniejsze zabarwienie emocjonalne.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba zdolna, utalentowana i pojętna, o której mówi śę z podziwem. Wyraz potoczny; może odnosić śę zarówno do kobiety, jak i do mężczyzny, przy czym w odniesieniu do mężczyzny ma silniejsze zabarwienie emocjonalne.
zdolniachForma rzeczownika „zdolniacha”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zdolniachazdolniacha | zdolniachy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zdolniaszezdolniasze | zdolniachomzdolniachom |
| Biernikkogo? co? | zdolniachęzdolniachę | zdolniachówzdolniachy |
| Narzędnikkim? czym? | zdolniachązdolniachą | zdolniachamizdolniachami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zdolniaszezdolniasze | zdolniachachzdolniachach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zdolniachyzdolniachy | zdolniachówzdolniachobecna forma |
| WołajnikTy... | zdolniachozdolniacho | zdolniachy |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zdolniachy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zdolniach
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.