ZDARNOŚĆ
Rzeczownik rodzaju żeńskiego oznaczający cechę świadczącą o zręczności ruchów lub umiejętności sprawnego działania. Dawniej wyraz ten oznaczał zręczność i zgrabność.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Rzeczownik rodzaju żeńskiego oznaczający cechę świadczącą o zręczności ruchów lub umiejętności sprawnego działania. Dawniej wyraz ten oznaczał zręczność i zgrabność.
zdarnościForma rzeczownika „zdarność”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zdarność | zdarnościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zdarnościobecna forma | zdarnościom |
| Biernikkogo? co? | zdarność | zdarnościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | zdarnością | zdarnościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zdarnościobecna forma | zdarnościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zdarnościobecna forma | zdarnościobecna forma |
| WołajnikTy... | zdarnościobecna forma | zdarnościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zdarności
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.