ZDARNOŚĆ
Rzeczownik rodzaju żeńskiego oznaczający cechę świadczącą o zręczności ruchów lub umiejętności sprawnego działania. Dawniej wyraz ten oznaczał zręczność i zgrabność.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Rzeczownik rodzaju żeńskiego oznaczający cechę świadczącą o zręczności ruchów lub umiejętności sprawnego działania. Dawniej wyraz ten oznaczał zręczność i zgrabność.
zdarnośćForma rzeczownika „zdarność”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zdarnośćobecna forma | zdarności |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zdarności | zdarnościom |
| Biernikkogo? co? | zdarnośćobecna forma | zdarności |
| Narzędnikkim? czym? | zdarnością | zdarnościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zdarności | zdarnościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zdarności | zdarności |
| WołajnikTy... | zdarności | zdarności |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zdarność
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.