ZBÓJNICTWO
Proceder polegający na napadaniu na ludzi z użyciem przemocy, uprawiany zwłaszcza przez górali na Podhalu; historycznie także ogólne zajmowanie śę rozbojem.
Ogół zbójników grasujących na określonym terenie; rzadko w tym znaczeniu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Proceder polegający na napadaniu na ludzi z użyciem przemocy, uprawiany zwłaszcza przez górali na Podhalu; historycznie także ogólne zajmowanie śę rozbojem.
Ogół zbójników grasujących na określonym terenie; rzadko w tym znaczeniu.
zbójnictwForma rzeczownika „zbójnictwo”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zbójnictwo | zbójnictwa |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zbójnictwu | zbójnictwom |
| Biernikkogo? co? | zbójnictwo | zbójnictwa |
| Narzędnikkim? czym? | zbójnictwem | zbójnictwami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zbójnictwie | zbójnictwach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zbójnictwa | zbójnictwobecna forma |
| WołajnikTy... | zbójnictwo | zbójnictwa |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbójnictw
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.