ZBYTNIK
Osoba, która lubi płatać figle i robić psikusy; wesołek i dowcipniś.
Osoba prowadząca rozrzutny tryb życia, hulaka, która czas oraz pieniądze przeznacza na zbytki.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która lubi płatać figle i robić psikusy; wesołek i dowcipniś.
Osoba prowadząca rozrzutny tryb życia, hulaka, która czas oraz pieniądze przeznacza na zbytki.
zbytnikachForma rzeczownika „zbytnik”, miejscownik, liczby mnogiej, rodzaj męski. Forma przestarzała.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zbytnik | zbytnicy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zbytnikowi | zbytnikom |
| Biernikkogo? co? | zbytnika | zbytników |
| Narzędnikkim? czym? | zbytnikiem | zbytnikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zbytniku | zbytnikachobecna forma |
| Odchodnikod kogo? czego? | zbytnika | zbytników |
| WołajnikTy... | zbytniku | zbytnicy |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zbytniki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbytnikach
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.