ZBYRT
W gwarze: podczas tańca góralskiego wzajemne trącanie śę ciupagami.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
W gwarze: podczas tańca góralskiego wzajemne trącanie śę ciupagami.
zbyrcieForma rzeczownika „zbyrt”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zbyrt | zbyrty |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zbyrtowi | zbyrtom |
| Biernikkogo? co? | zbyrt | zbyrty |
| Narzędnikkim? czym? | zbyrtem | zbyrtami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zbyrcieobecna forma | zbyrtach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zbyrtu | zbyrtów |
| WołajnikTy... | zbyrcieobecna forma | zbyrty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbyrcie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.