ZBYLUT
Nazwisko.
Staropolskie imię męskie.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Nazwisko.
Staropolskie imię męskie.
zbylutomForma rzeczownika „Zbylut”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | Zbylut | ZbylutowieZbyluci |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Zbylutowi | Zbylutomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | Zbyluta | Zbylutów |
| Narzędnikkim? czym? | Zbylutem | Zbylutami |
| Miejscownikw kim? w czym? | Zbylucie | Zbylutach |
| Odchodnikod kogo? czego? | Zbyluta | Zbylutów |
| WołajnikTy... | Zbylucie | ZbylutowieZbyluci |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Zbyluty |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbylutom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.