ZBUK
Zepsute jajko, które gnije od środka i wydziela nieprzyjemny zapach.
Jajko przeznaczone do wylęgu, w którym ńe rozwinął śę zarodek.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Zepsute jajko, które gnije od środka i wydziela nieprzyjemny zapach.
Jajko przeznaczone do wylęgu, w którym ńe rozwinął śę zarodek.
zbukForma rzeczownika „zbuk”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zbukobecna formazbukobecna forma | zbukizbuki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zbukowizbukowi | zbukomzbukom |
| Biernikkogo? co? | zbukobecna formazbuka | zbukizbuki |
| Narzędnikkim? czym? | zbukiemzbukiem | zbukamizbukami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zbukuzbuku | zbukachzbukach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zbukazbuka | zbukówzbuków |
| WołajnikTy... | zbukuzbuku | zbukizbuki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbuk
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.