ZBROIMIR
Dawne męskie imię.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawne męskie imię.
zbroimiromForma rzeczownika „Zbroimir”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | Zbroimir | Zbroimirowie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Zbroimirowi | Zbroimiromobecna forma |
| Biernikkogo? co? | Zbroimira | Zbroimirów |
| Narzędnikkim? czym? | Zbroimirem | Zbroimirami |
| Miejscownikw kim? w czym? | Zbroimirze | Zbroimirach |
| Odchodnikod kogo? czego? | Zbroimira | Zbroimirów |
| WołajnikTy... | Zbroimirze | Zbroimirowie |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Zbroimiry |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbroimirom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.