ZBRODNIARZ
Osoba, która popełniła zbrodnię, czyli poważne przestępstwo.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która popełniła zbrodnię, czyli poważne przestępstwo.
zbrodniarzeForma rzeczownika „zbrodniarz”, mianownik i wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zbrodniarz | zbrodniarzeobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zbrodniarzowi | zbrodniarzom |
| Biernikkogo? co? | zbrodniarza | zbrodniarzy |
| Narzędnikkim? czym? | zbrodniarzem | zbrodniarzami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zbrodniarzu | zbrodniarzach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zbrodniarza | zbrodniarzy |
| WołajnikTy... | zbrodniarzu | zbrodniarzeobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbrodniarze
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.