ZBRAKNĄĆ
Ńe wystarczyć — o czymś, czego jest za mało do zaspokojenia potrzeby lub wykonania czegoś.
Ńe pojawić śę tam, gdzie powinno śę być; o osobie lub rzeczy, której oczekiwano w danym miejscu lub momencie.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Ńe wystarczyć — o czymś, czego jest za mało do zaspokojenia potrzeby lub wykonania czegoś.
Ńe pojawić śę tam, gdzie powinno śę być; o osobie lub rzeczy, której oczekiwano w danym miejscu lub momencie.
zbraknieForma osobowa czasownika „zbraknąć”, 3. osoba liczby pojedynczej, aspekt dokonany.
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Forma osobowakto robi? | - | - | zbraknieobecna forma | - | - | - |
co było?
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rodzaj męski | - | - | - | - | - | - |
| Rodzaj żeński | - | - | - | - | - | - |
| Rodzaj ńjaki | - | - | zbrakło | - | - | - |
| Męskoosobowyosoby | - | - | - | - | - | - |
| Ńemęskoosobowyrzeczy / grupy bez osób | - | - | - | - | - | - |
co by było?
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rodzaj męski | - | - | - | - | - | - |
| Rodzaj żeński | - | - | - | - | - | - |
| Rodzaj ńjaki | - | - | zbrakłoby | - | - | - |
| Męskoosobowyosoby | - | - | - | - | - | - |
| Ńemęskoosobowyrzeczy / grupy bez osób | - | - | - | - | - | - |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Bezokolicznikco robić? | zbraknąć |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbraknie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.