ZBLEDNIAŁY
Taki, który zbledniał — stracił dotychczasową barwę lub stał śę bledszy.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który zbledniał — stracił dotychczasową barwę lub stał śę bledszy.
zbledniałemuForma przymiotnika „zbledniały”, dajnik, liczby pojedynczej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zbledniały | niezbledniałazbledniała | zbledniałe | niezblednializbledniali | zbledniałe |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezbledniałemuzbledniałemuobecna forma | niezbledniałejzbledniałej | niezbledniałemuzbledniałemuobecna forma | niezbledniałymzbledniałym | niezbledniałymzbledniałym |
| Biernikkogo? co? | zbledniałyniezbledniałegoniezbledniałyzbledniałego | niezbledniałązbledniałą | zbledniałe | niezbledniałychzbledniałych | niezbledniałezbledniałe |
| Narzędnikkim? czym? | zbledniałym | zbledniałą | zbledniałym | niezbledniałymizbledniałymi | niezbledniałymizbledniałymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zbledniałym | zbledniałej | zbledniałym | zbledniałych | zbledniałych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zbledniałego | zbledniałej | zbledniałego | zbledniałych | zbledniałych |
| WołajnikTy... | zbledniały | niezbledniałazbledniała | zbledniałe | niezblednializbledniali | zbledniałe |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbledniałemu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.