ZBESTWIONY
Dawniej: taki, który stał śę bezczelny i nieposłuszny; rozbestwiony.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Dawniej: taki, który stał śę bezczelny i nieposłuszny; rozbestwiony.
zbestwionyForma gramatyczna hasła „zbestwić”: ppas:sg:acc:m3:perf:aff.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | - | zbestwiona | - | zbestwieni | zbestwione |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zbestwionemu | zbestwionej | zbestwionemu | zbestwionym | zbestwionym |
| Biernikkogo? co? | zbestwionyobecna formazbestwionego | zbestwioną | - | zbestwionych | zbestwione |
| Narzędnikkim? czym? | - | zbestwioną | - | zbestwionymi | zbestwionymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | - | zbestwionej | - | - | - |
| Odchodnikod kogo? czego? | - | zbestwionej | - | - | - |
| WołajnikTy... | - | zbestwiona | - | zbestwieni | zbestwione |
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | - | ńezbestwiona | - | ńezbestwieni | ńezbestwione |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ńezbestwionemu | ńezbestwionej | ńezbestwionemu | ńezbestwionym | ńezbestwionym |
| Biernikkogo? co? | ńezbestwionegońezbestwiony | ńezbestwioną | - | ńezbestwionych | ńezbestwione |
| Narzędnikkim? czym? | - | ńezbestwioną | - | ńezbestwionymi | ńezbestwionymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | - | ńezbestwionej | - | - | - |
| Odchodnikod kogo? czego? | - | ńezbestwionej | - | - | - |
| WołajnikTy... | - | ńezbestwiona | - | ńezbestwieni | ńezbestwione |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbestwiony
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.