ZBAWICIEL
Osoba, która kogoś uratowała lub wybawiła od czegoś złego; wyraz przestarzały, dziś zwykle zastępowany przez „zbawca”.
W chrześcijaństwie: Odkupiciel, czyli Jezus Chrystus, który przez śmierć na krzyżu zgładził grzechy ludzi.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która kogoś uratowała lub wybawiła od czegoś złego; wyraz przestarzały, dziś zwykle zastępowany przez „zbawca”.
W chrześcijaństwie: Odkupiciel, czyli Jezus Chrystus, który przez śmierć na krzyżu zgładził grzechy ludzi.
zbawicielamiForma rzeczownika „zbawiciel”, narzędnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zbawiciel | zbawiciele |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zbawicielowi | zbawicielom |
| Biernikkogo? co? | zbawiciela | zbawicieli |
| Narzędnikkim? czym? | zbawicielem | zbawicielamiobecna forma |
| Miejscownikw kim? w czym? | zbawicielu | zbawicielach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zbawiciela | zbawicieli |
| WołajnikTy... | zbawicielu | zbawiciele |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zbawiciele |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbawicielami
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.