ZBAWCZYNI
W mowie potocznej określa kobietę, dzięki której ktoś albo coś zostało wybawione od jakiegoś nieszczęścia.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
W mowie potocznej określa kobietę, dzięki której ktoś albo coś zostało wybawione od jakiegoś nieszczęścia.
zbawczyniForma rzeczownika „zbawczyni”, mianownik / dajnik / miejscownik / odchodnik / wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zbawczyniobecna forma | zbawczynie |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zbawczyniobecna forma | zbawczyniom |
| Biernikkogo? co? | zbawczynię | zbawczynie |
| Narzędnikkim? czym? | zbawczynią | zbawczyniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zbawczyniobecna forma | zbawczyniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zbawczyniobecna forma | zbawczyń |
| WołajnikTy... | zbawczyniobecna forma | zbawczynie |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbawczyni
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.