ZBAWCA
Osoba, która uratowała kogoś lub coś od czegoś złego; potocznie: wybawca.
Odkupicielem i Zbawicielem nazywa śę Jezusa Chrystusa, który przez śmierć na krzyżu zgładził grzechy ludzi.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która uratowała kogoś lub coś od czegoś złego; potocznie: wybawca.
Odkupicielem i Zbawicielem nazywa śę Jezusa Chrystusa, który przez śmierć na krzyżu zgładził grzechy ludzi.
zbawcomForma rzeczownika „zbawca”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zbawca | zbawcy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zbawcy | zbawcomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | zbawcę | zbawców |
| Narzędnikkim? czym? | zbawcą | zbawcami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zbawcy | zbawcach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zbawcy | zbawców |
| WołajnikTy... | zbawco | zbawcy |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zbawce |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zbawcom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.