ZAŻYŁOŚĆ
Bliskie, serdeczne stosunki łączące osoby, zwykle bliższe ńż wynikałoby to z ich statusu lub roli społecznej; komitywa.
Przenośnie: bardzo bliski stosunek do jakiejś rzeczy lub dobra.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Bliskie, serdeczne stosunki łączące osoby, zwykle bliższe ńż wynikałoby to z ich statusu lub roli społecznej; komitywa.
Przenośnie: bardzo bliski stosunek do jakiejś rzeczy lub dobra.
zażyłościForma rzeczownika „zażyłość”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zażyłość | zażyłościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zażyłościobecna forma | zażyłościom |
| Biernikkogo? co? | zażyłość | zażyłościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | zażyłością | zażyłościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zażyłościobecna forma | zażyłościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zażyłościobecna forma | zażyłościobecna forma |
| WołajnikTy... | zażyłościobecna forma | zażyłościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zażyłości
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.