ZAŻARTOŚĆ
Cecha osoby, która z dużym zaangażowaniem emocjonalnym i uporem broni swojego stanowiska albo zaciekle kogoś atakuje.
Cecha sporu, dyskusji lub walki, które są bardzo intensywne i pełne determinacji, a żadna ze stron ńe chce ustąpić.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha osoby, która z dużym zaangażowaniem emocjonalnym i uporem broni swojego stanowiska albo zaciekle kogoś atakuje.
Cecha sporu, dyskusji lub walki, które są bardzo intensywne i pełne determinacji, a żadna ze stron ńe chce ustąpić.
zażartościomForma rzeczownika „zażartość”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zażartość | zażartości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zażartości | zażartościomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | zażartość | zażartości |
| Narzędnikkim? czym? | zażartością | zażartościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zażartości | zażartościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zażartości | zażartości |
| WołajnikTy... | zażartości | zażartości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zażartościom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.