ZAŁATWIACTWO
Potocznie: nadużywanie zajmowanego stanowiska przez załatwianie spraw w sposób faworyzujący wybrane osoby, przybierające różne formy, np. nepotyzm, kumoterstwo lub poplecznictwo.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Potocznie: nadużywanie zajmowanego stanowiska przez załatwianie spraw w sposób faworyzujący wybrane osoby, przybierające różne formy, np. nepotyzm, kumoterstwo lub poplecznictwo.
załatwiactwachForma rzeczownika „załatwiactwo”, miejscownik, liczby mnogiej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | załatwiactwo | załatwiactwa |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | załatwiactwu | załatwiactwom |
| Biernikkogo? co? | załatwiactwo | załatwiactwa |
| Narzędnikkim? czym? | załatwiactwem | załatwiactwami |
| Miejscownikw kim? w czym? | załatwiactwie | załatwiactwachobecna forma |
| Odchodnikod kogo? czego? | załatwiactwa | załatwiactw |
| WołajnikTy... | załatwiactwo | załatwiactwa |
Zobacz, w jakich słowach występuje: załatwiactwach
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.