ZAWISTNIK
Osoba żywiąca zawiść: pragnie, by ktoś inny stracił to, czego jej zazdrości.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba żywiąca zawiść: pragnie, by ktoś inny stracił to, czego jej zazdrości.
zawistnikamiForma rzeczownika „zawistnik”, narzędnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zawistnik | zawistnicy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zawistnikowi | zawistnikom |
| Biernikkogo? co? | zawistnika | zawistników |
| Narzędnikkim? czym? | zawistnikiem | zawistnikamiobecna forma |
| Miejscownikw kim? w czym? | zawistniku | zawistnikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zawistnika | zawistników |
| WołajnikTy... | zawistniku | zawistnicy |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zawistniki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zawistnikami
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.