ZAWIJACZ
Osoba, która zajmuje śę zawijaniem, czyli pakowaniem czegoś.
Urządzenie owijające przedmiot dookoła, tak że otacza go z każdej strony; zwijarka lub zawijarka.
Potocznie: otulacz, czyli coś, w co zawija śę kogoś lub coś, na przykład kocyk.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która zajmuje śę zawijaniem, czyli pakowaniem czegoś.
Urządzenie owijające przedmiot dookoła, tak że otacza go z każdej strony; zwijarka lub zawijarka.
Potocznie: otulacz, czyli coś, w co zawija śę kogoś lub coś, na przykład kocyk.
zawijaczuForma rzeczownika „zawijacz”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zawijacz | zawijacze |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zawijaczowi | zawijaczom |
| Biernikkogo? co? | zawijacza | zawijaczówzawijaczy |
| Narzędnikkim? czym? | zawijaczem | zawijaczami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zawijaczuobecna forma | zawijaczach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zawijacza | zawijaczówzawijaczy |
| WołajnikTy... | zawijaczuobecna forma | zawijacze |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zawijacze |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zawijaczu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.