ZAWADIACKOŚĆ
Cecha osoby, która wywiera na innych wrażenie śmiałością, energią i skłonnością do sprzeciwu; także cecha zachowania lub wyglądu charakterystycznego dla takiej osoby, np. zawadiackość uśmiechu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha osoby, która wywiera na innych wrażenie śmiałością, energią i skłonnością do sprzeciwu; także cecha zachowania lub wyglądu charakterystycznego dla takiej osoby, np. zawadiackość uśmiechu.
zawadiackościomForma rzeczownika „zawadiackość”, dajnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zawadiackość | zawadiackości |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zawadiackości | zawadiackościomobecna forma |
| Biernikkogo? co? | zawadiackość | zawadiackości |
| Narzędnikkim? czym? | zawadiackością | zawadiackościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zawadiackości | zawadiackościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zawadiackości | zawadiackości |
| WołajnikTy... | zawadiackości | zawadiackości |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zawadiackościom
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.