ZAUSZNICTWO
Pełnienie roli czyjegoś zausznika; bycie osobą, która służalczo popiera i wspiera kogoś wpływowego, często w ukryciu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Pełnienie roli czyjegoś zausznika; bycie osobą, która służalczo popiera i wspiera kogoś wpływowego, często w ukryciu.
zausznictwoForma rzeczownika „zausznictwo”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zausznictwoobecna forma | zausznictwa |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zausznictwu | zausznictwom |
| Biernikkogo? co? | zausznictwoobecna forma | zausznictwa |
| Narzędnikkim? czym? | zausznictwem | zausznictwami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zausznictwie | zausznictwach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zausznictwa | zausznictw |
| WołajnikTy... | zausznictwoobecna forma | zausznictwa |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zausznictwo
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.