ZAUFANIE
Wiara w prawdziwość tego, co ktoś mówi, przekazuje w informacjach itp.
Wiara w to, że dana osoba ma określone umiejętności oraz właściwie je stosuje.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Wiara w prawdziwość tego, co ktoś mówi, przekazuje w informacjach itp.
Wiara w to, że dana osoba ma określone umiejętności oraz właściwie je stosuje.
zaufaniaForma rzeczownika „zaufanie”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zaufanie | zaufaniaobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zaufaniu | zaufaniom |
| Biernikkogo? co? | zaufanie | zaufaniaobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | zaufaniem | zaufaniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zaufaniu | zaufaniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zaufaniaobecna forma | zaufań |
| WołajnikTy... | zaufanie | zaufaniaobecna forma |
zaufaniaForma rzeczownika odczasownikowego czasownika „zaufać”, mianownik i biernik, liczby mnogiej, rodzaj ńjaki.
zaufaniaForma rzeczownika odczasownikowego czasownika „zaufać”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Z -że / -żmocniejsze wezwanie | - | zaufajże | - | zaufajmyż | zaufajcież | - |
co było?
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rodzaj męski | zaufałem | zaufałeś | zaufał | - | - | - |
| Rodzaj żeński | zaufałam | zaufałaś | zaufała | - | - | - |
| Rodzaj ńjaki | - | - | zaufało | - | - | - |
| Męskoosobowyosoby | - | - | - | zaufaliśmy | zaufaliście | zaufali |
| Ńemęskoosobowyrzeczy / grupy bez osób | - | - | - | zaufałyśmy | zaufałyście | zaufały |
co by było?
| Forma | 1 os. lp.ja | 2 os. lp.ty | 3 os. lp.on / ona / ono | 1 os. lm.my | 2 os. lm.wy | 3 os. lm.oni / one |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Rodzaj męski | zaufałbym | zaufałbyś | zaufałby | - | - | - |
| Rodzaj żeński | zaufałabym | zaufałabyś | zaufałaby | - | - | - |
| Rodzaj ńjaki | - | - | zaufałoby | - | - | - |
| Męskoosobowyosoby | - | - | - | zaufalibyśmy | zaufalibyście | zaufaliby |
| Ńemęskoosobowyrzeczy / grupy bez osób | - | - | - | zaufałybyśmy | zaufałybyście | zaufałyby |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zaufanie | zaufaniaobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zaufaniu | zaufaniom |
| Biernikkogo? co? | zaufanie | zaufaniaobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | zaufaniem | zaufaniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zaufaniu | zaufaniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zaufaniaobecna forma | zaufań |
| WołajnikTy... | - | - |
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ńezaufanie | ńezaufania |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | ńezaufaniu | ńezaufaniom |
| Biernikkogo? co? | ńezaufanie | ńezaufania |
| Narzędnikkim? czym? | ńezaufaniem | ńezaufaniami |
| Miejscownikw kim? w czym? | ńezaufaniu | ńezaufaniach |
| Odchodnikod kogo? czego? | ńezaufania | ńezaufań |
| WołajnikTy... | - | - |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zaufania
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.