ZATWÓR
Deska lub płyta oddzielająca część ula od reszty albo tworząca jego wylotek.
Dawniej: zawora lub zasuwa.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Deska lub płyta oddzielająca część ula od reszty albo tworząca jego wylotek.
Dawniej: zawora lub zasuwa.
zatworzeForma rzeczownika „zatwór”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zatwór | zatwory |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zatworowi | zatworom |
| Biernikkogo? co? | zatwór | zatwory |
| Narzędnikkim? czym? | zatworem | zatworami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zatworzeobecna forma | zatworach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zatworu | zatworów |
| WołajnikTy... | zatworzeobecna forma | zatwory |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zatworze
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.