ZASŁABŁY
Taki, który zasłabł — zemdlał lub był bliski omdlenia albo stracił siły.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Taki, który zasłabł — zemdlał lub był bliski omdlenia albo stracił siły.
zasłabłemuForma przymiotnika „zasłabły”, dajnik, liczby pojedynczej.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zasłabły | niezasłabłazasłabła | zasłabłe | niezasłablizasłabli | zasłabłe |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezasłabłemuzasłabłemuobecna forma | niezasłabłejzasłabłej | niezasłabłemuzasłabłemuobecna forma | niezasłabłymzasłabłym | niezasłabłymzasłabłym |
| Biernikkogo? co? | zasłabłyniezasłabłegoniezasłabłyzasłabłego | niezasłabłązasłabłą | zasłabłe | niezasłabłychzasłabłych | niezasłabłezasłabłe |
| Narzędnikkim? czym? | zasłabłym | zasłabłą | zasłabłym | niezasłabłymizasłabłymi | niezasłabłymizasłabłymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zasłabłym | zasłabłej | zasłabłym | zasłabłych | zasłabłych |
| Odchodnikod kogo? czego? | zasłabłego | zasłabłej | zasłabłego | zasłabłych | zasłabłych |
| WołajnikTy... | zasłabły | niezasłabłazasłabła | zasłabłe | niezasłablizasłabli | zasłabłe |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zasłabłemu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.