ZASTĘPNIK
Rzadko: rzecz lub substancja, która zastępuje inną, przejmując jej funkcję dzięki podobnym właściwościom; zamiennik, substytut.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Rzadko: rzecz lub substancja, która zastępuje inną, przejmując jej funkcję dzięki podobnym właściwościom; zamiennik, substytut.
zastępnikForma rzeczownika „zastępnik”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zastępnikobecna forma | zastępniki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zastępnikowi | zastępnikom |
| Biernikkogo? co? | zastępnikobecna forma | zastępniki |
| Narzędnikkim? czym? | zastępnikiem | zastępnikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zastępniku | zastępnikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zastępnika | zastępników |
| WołajnikTy... | zastępniku | zastępniki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zastępnik
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.