ZASTAWNIK
Osoba, która przyjmuje od dłużnika jakąś rzecz jako zastaw, czyli zabezpieczenie spłaty długu.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, która przyjmuje od dłużnika jakąś rzecz jako zastaw, czyli zabezpieczenie spłaty długu.
zastawnikiForma rzeczownika „zastawnik”, mianownik / biernik / wołajnik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zastawnikzastawnik | zastawnicyzastawnikiobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zastawnikowizastawnikowi | zastawnikomzastawnikom |
| Biernikkogo? co? | zastawnikzastawnika | zastawnikiobecna formazastawników |
| Narzędnikkim? czym? | zastawnikiemzastawnikiem | zastawnikamizastawnikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zastawnikuzastawniku | zastawnikachzastawnikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zastawnikazastawnika | zastawnikówzastawników |
| WołajnikTy... | zastawnikuzastawniku | zastawnicyzastawnikiobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zastawniki
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.