ZASPA
Wzniesienie ze śniegu, zwykle utworzone przez wiatr nawiewający śnieg, czasem usypane przez człowieka.
Przenośnie: nagromadzenie jakichś rzeczy lub zjawisk.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Wzniesienie ze śniegu, zwykle utworzone przez wiatr nawiewający śnieg, czasem usypane przez człowieka.
Przenośnie: nagromadzenie jakichś rzeczy lub zjawisk.
zaspieForma rzeczownika „zaspa”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zaspa | zaspy |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zaspieobecna forma | zaspom |
| Biernikkogo? co? | zaspę | zaspy |
| Narzędnikkim? czym? | zaspą | zaspami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zaspieobecna forma | zaspach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zaspy | ZASP |
| WołajnikTy... | zaspo | zaspy |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zaspie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.