ZASNUJA
Średniej wielkości owad z rodzaju Cephalcia, żyjący w Europie, Azji i Ameryce Północnej; jego larwy żerują na liściach drzew, a u zasnui świerkowej żyją w oprzędach na świerku i odżywiają śę jego igłami.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Średniej wielkości owad z rodzaju Cephalcia, żyjący w Europie, Azji i Ameryce Północnej; jego larwy żerują na liściach drzew, a u zasnui świerkowej żyją w oprzędach na świerku i odżywiają śę jego igłami.
zasnuiForma rzeczownika „zasnuja”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zasnuja | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zasnuiobecna forma | zasnujom |
| Biernikkogo? co? | - | - |
| Narzędnikkim? czym? | - | zasnujami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zasnuiobecna forma | zasnujach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zasnuiobecna forma | zasnuiobecna forma |
| WołajnikTy... | zasnujo | - |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zasnui
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.