ZARZECZE
Przest. obszar położony za rzeką, czyli teren leżący po drugiej stronie rzeki względem punktu odniesienia.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Przest. obszar położony za rzeką, czyli teren leżący po drugiej stronie rzeki względem punktu odniesienia.
zarzeczuForma rzeczownika „zarzecze”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki. Forma przestarzała.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zarzeczezarzecze | zarzecza |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zarzeczuobecna forma | zarzeczom |
| Biernikkogo? co? | zarzeczezarzecze | zarzecza |
| Narzędnikkim? czym? | zarzeczem | zarzeczami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zarzeczuobecna forma | zarzeczach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zarzecza | zarzeczy |
| WołajnikTy... | zarzeczezarzecze | zarzecza |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zarzeczu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.