ZARZEC
Zapewnić kogoś o czymś lub zaręczyć za coś; dawniej też: uroczyście przyrzec.
Wyprzeć śę czegoś lub wyrzec śę czegoś.
Zakląć kogoś lub coś, zaczarować je.
Przepowiedzieć coś, wyprorokować.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Zapewnić kogoś o czymś lub zaręczyć za coś; dawniej też: uroczyście przyrzec.
Wyprzeć śę czegoś lub wyrzec śę czegoś.
Zakląć kogoś lub coś, zaczarować je.
Przepowiedzieć coś, wyprorokować.
zarzeceForma rzeczownika „Zarzeka”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
zarzeceForma rzeczownika „Zarzeka”, dajnik i miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ZarzekaZarzeka | Zarzeki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | Zarzeceobecna formaZarzeceobecna forma | - |
| Biernikkogo? co? | - | Zarzeki |
| Narzędnikkim? czym? | - | - |
| Miejscownikw kim? w czym? | Zarzeceobecna formaZarzeceobecna forma | - |
| Odchodnikod kogo? czego? | ZarzekiZarzeki | - |
| WołajnikTy... | ZarzekoZarzeko | Zarzeki |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | Zarzeki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zarzece
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.