ZARANNY
Książkowo: taki, który dźieje śę lub występuje wczesnym rankiem, o świcie; poranny.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Książkowo: taki, który dźieje śę lub występuje wczesnym rankiem, o świcie; poranny.
zarannychForma przymiotnika „zaranny”, biernik, liczby mnogiej, rodzaj męski.
| Forma | lp. męski | lp. żeński | lp. ńjaki | lm. męskoos.osoby | lm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób |
|---|---|---|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zaranny | niezarannazaranna | zaranne | niezarannizaranni | zaranne |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | niezarannemuzarannemu | niezarannejzarannej | niezarannemuzarannemu | niezarannymzarannym | niezarannymzarannym |
| Biernikkogo? co? | zarannyniezarannegoniezarannyzarannego | niezarannązaranną | zaranne | niezarannychzarannychobecna forma | niezarannezaranne |
| Narzędnikkim? czym? | zarannym | zaranną | zarannym | niezarannymizarannymi | niezarannymizarannymi |
| Miejscownikw kim? w czym? | zarannym | zarannej | zarannym | zarannychobecna forma | zarannychobecna forma |
| Odchodnikod kogo? czego? | zarannego | zarannej | zarannego | zarannychobecna forma | zarannychobecna forma |
| WołajnikTy... | zaranny | niezarannazaranna | zaranne | niezarannizaranni | zaranne |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zarannych
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.