ZAPROŻE
Miejsce za progiem, tuż przy drzwiach, w domu.
Dawniej: miejsce za progiem lub obok progu.
Miejsce w skale tuż za naturalnym stopniem skalnym w korycie rzeki lub w dolinie lodowcowej.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Miejsce za progiem, tuż przy drzwiach, w domu.
Dawniej: miejsce za progiem lub obok progu.
Miejsce w skale tuż za naturalnym stopniem skalnym w korycie rzeki lub w dolinie lodowcowej.
zaprożemForma rzeczownika „zaproże”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | - | zaproża |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zaprożu | zaprożom |
| Biernikkogo? co? | - | zaproża |
| Narzędnikkim? czym? | zaprożemobecna forma | zaprożami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zaprożu | zaprożach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zaproża | zaproży |
| WołajnikTy... | - | zaproża |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zaproże |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zaprożem
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.