Występuje w 1 słowniku

zapraw

Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego

Forma rzeczownika „zaprawa”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.

Forma trybu rozkazującego czasownika „zaprawić”, 2. osoba liczby pojedynczej, aspekt dokonany.

ZAPRAWA

  1. Mieszanina spoiwa (np. cementu, wapna, gipsu), piasku i wody, używana w budownictwie do łączenia elementów muru lub tynkowania, która z czasem twardnieje.

  2. Substancja nakładana na powierzchnię jako podkład pod farbę, lakier, politurę lub malowidło, wyrównująca ją i zwiększająca przyczepność kolejnych warstw.

  3. Mieszanina przypraw i cieczy dodawana do potraw lub napojów, nadająca im lepszy smak i zapach.

  4. Środek chemiczny stosowany w rolnictwie i ogrodnictwie do usuwania chorobotwórczych mikroorganizmów z nasion lub korzeni roślin.

  5. Czynności przygotowujące kogoś do czegoś, wdrażające go w jakieś zadania lub sytuacje.

  6. Umiejętności lub doświadczenie zdobyte dzięki wcześniejszemu przygotowaniu i praktyce.

  7. Przetwory z owoców lub warzyw, zakonserwowane i zwykle przygotowywane w domu, przechowywane w słoikach.

POKAŻ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaPokazuje rozpoznanie formy i zestawy odmiany. Pytania przy tabelach pomagają czytać przypadki, osoby i rodzaje.UKRYJ ODMIANĘ GRAMATYCZNĄGramatykaUkrywa rozpoznanie formy i zestawy odmiany.Rozpoznano 88 różnych form należących do 2 słów głównych.

ZAPRAWA

zaprawForma rzeczownika „zaprawa”, odchodnik, liczby mnogiej, rodzaj żeński.

ZAPRAWIĆ

zaprawForma trybu rozkazującego czasownika „zaprawić”, 2. osoba liczby pojedynczej, aspekt dokonany.

Tryb rozkazujący

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Podstawowywezwanie / polecenie-zaprawobecna forma-zaprawmyzaprawcie-

Tryb rozkazujący z -że/-ż

Forma1 os. lp.ja2 os. lp.ty3 os. lp.on / ona / ono1 os. lm.my2 os. lm.wy3 os. lm.oni / one
Z -że / -żmocniejsze wezwanie-zaprawże-zaprawmyżzaprawcież-

Imiesłów bierny

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?zaprawionyzaprawionazaprawionezaprawienizaprawione
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?zaprawionemuzaprawionejzaprawionemuzaprawionymzaprawionym
Biernikkogo? co?zaprawionegozaprawionyzaprawionązaprawionezaprawionychzaprawione
Narzędnikkim? czym?zaprawionymzaprawionązaprawionymzaprawionymizaprawionymi
Miejscownikw kim? w czym?zaprawionymzaprawionejzaprawionymzaprawionychzaprawionych
Odchodnikod kogo? czego?zaprawionegozaprawionejzaprawionegozaprawionychzaprawionych
WołajnikTy...zaprawionyzaprawionazaprawionezaprawienizaprawione

Imiesłów bierny zaprzeczony

Formalp. męskilp. żeńskilp. ńjakilm. męskoos.osobylm. ńemęskoos.rzeczy / grupy bez osób
Mianownikkto? co?ńezaprawionyńezaprawionańezaprawioneńezaprawienińezaprawione
Rodzicielnikkogo? czyj?ńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowanyńeopracowany
Dajnikkomu? czemu?ńezaprawionemuńezaprawionejńezaprawionemuńezaprawionymńezaprawionym
Biernikkogo? co?ńezaprawionegońezaprawionyńezaprawionąńezaprawioneńezaprawionychńezaprawione
Narzędnikkim? czym?ńezaprawionymńezaprawionąńezaprawionymńezaprawionymińezaprawionymi
Miejscownikw kim? w czym?ńezaprawionymńezaprawionejńezaprawionymńezaprawionychńezaprawionych
Odchodnikod kogo? czego?ńezaprawionegońezaprawionejńezaprawionegońezaprawionychńezaprawionych
WołajnikTy...ńezaprawionyńezaprawionańezaprawioneńezaprawienińezaprawione

WYSTĘPOWANIE W INNYCH SŁOWACHWystępowanie w innych słowachZobacz, w jakich wyrazach pojawia śę ten sam fragment lub morfem.

Zobacz, w jakich słowach występuje: zapraw

Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.

GŁOS CZYTELNIKÓW

0 znaków

0 opublikowanych komentarzy

Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.