ZAPISOBIERCA
Osoba, na której rzecz został uczyniony zapis prawny, czyli rozporządzenie majątkiem na wypadek śmierci.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Osoba, na której rzecz został uczyniony zapis prawny, czyli rozporządzenie majątkiem na wypadek śmierci.
zapisobiercyForma rzeczownika „zapisobierca”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zapisobierca | zapisobiercyobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zapisobiercyobecna forma | zapisobiercom |
| Biernikkogo? co? | zapisobiercę | zapisobierców |
| Narzędnikkim? czym? | zapisobiercą | zapisobiercami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zapisobiercyobecna forma | zapisobiercach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zapisobiercyobecna forma | zapisobierców |
| WołajnikTy... | zapisobierco | zapisobiercyobecna forma |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zapisobierce |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zapisobiercy
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.