ZANNI
Postać komicznego sługi i błazna z włoskiej komedii dell'arte.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Postać komicznego sługi i błazna z włoskiej komedii dell'arte.
zanniForma rzeczownika „zanni”, mianownik / odchodnik / dajnik / biernik / narzędnik / miejscownik / wołajnik, rodzaj męski.
zanniForma gramatyczna hasła „zanni”: depr:pl:nom.acc.voc:m2.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zanniobecna forma | - |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zanniobecna forma | - |
| Biernikkogo? co? | zanniobecna forma | - |
| Narzędnikkim? czym? | zanniobecna forma | - |
| Miejscownikw kim? w czym? | zanniobecna forma | - |
| Odchodnikod kogo? czego? | zanniobecna forma | - |
| WołajnikTy... | zanniobecna forma | - |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zanni
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.