ZAMPOLIT
Oficer w wojsku radzieckim odpowiedzialny za pracę polityczną, zastępca dowódcy do spraw politycznych; w tym znaczeniu bliski politrukowi.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Oficer w wojsku radzieckim odpowiedzialny za pracę polityczną, zastępca dowódcy do spraw politycznych; w tym znaczeniu bliski politrukowi.
zampolicieForma rzeczownika „zampolit”, miejscownik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zampolit | zampolici |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zampolitowi | zampolitom |
| Biernikkogo? co? | zampolita | zampolitów |
| Narzędnikkim? czym? | zampolitem | zampolitami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zampolicieobecna forma | zampolitach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zampolita | zampolitów |
| WołajnikTy... | zampolicieobecna forma | zampolici |
| Forma | Forma |
|---|---|
| Inne formydo dalszego uporządkowania | zampolity |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zampolicie
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.