ZAMORZE
Państwo położone za morzem; wyraz dawny.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Państwo położone za morzem; wyraz dawny.
zamorzuForma rzeczownika „zamorze”, dajnik, liczby pojedynczej, rodzaj ńjaki.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | ZamorzeZamorze | zamorza |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zamorzuobecna forma | zamorzom |
| Biernikkogo? co? | ZamorzeZamorze | zamorza |
| Narzędnikkim? czym? | zamorzem | zamorzami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zamorzuobecna forma | zamorzach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zamorza | zamorzy |
| WołajnikTy... | ZamorzeZamorze | zamorza |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zamorzu
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.