ZĘBOWOŚĆ
Właściwość pewnych spółgłosek, która polega na dotykaniu przez język górnych zębów podczas ich artykulacji.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Właściwość pewnych spółgłosek, która polega na dotykaniu przez język górnych zębów podczas ich artykulacji.
zębowościForma rzeczownika „zębowość”, odchodnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | zębowość | zębowościobecna forma |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | zębowościobecna forma | zębowościom |
| Biernikkogo? co? | zębowość | zębowościobecna forma |
| Narzędnikkim? czym? | zębowością | zębowościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | zębowościobecna forma | zębowościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | zębowościobecna forma | zębowościobecna forma |
| WołajnikTy... | zębowościobecna forma | zębowościobecna forma |
Zobacz, w jakich słowach występuje: zębowości
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.