PĘDNIK
Element napędowy statku, który generuje siłę wprawiającą go w ruch — na przykład żagiel, wiosło bądź śruba okrętowa.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Element napędowy statku, który generuje siłę wprawiającą go w ruch — na przykład żagiel, wiosło bądź śruba okrętowa.
pędnikForma rzeczownika „pędnik”, mianownik i biernik, liczby pojedynczej, rodzaj męski.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | pędnikobecna forma | pędniki |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | pędnikowi | pędnikom |
| Biernikkogo? co? | pędnikobecna forma | pędniki |
| Narzędnikkim? czym? | pędnikiem | pędnikami |
| Miejscownikw kim? w czym? | pędniku | pędnikach |
| Odchodnikod kogo? czego? | pędnika | pędników |
| WołajnikTy... | pędniku | pędniki |
Zobacz, w jakich słowach występuje: pędnik
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.