PÓŁTORAKROTNOŚĆ
Cecha tego, co półtorakrotne, czyli półtora raza większe lub mńiejsze od czegoś albo powtarzające śę półtora raza.
Słowo występuje w: Słownik Języka Polskiego
Cecha tego, co półtorakrotne, czyli półtora raza większe lub mńiejsze od czegoś albo powtarzające śę półtora raza.
półtorakrotnościąForma rzeczownika „półtorakrotność”, narzędnik, liczby pojedynczej, rodzaj żeński.
| Forma | Liczba pojedyncza | Liczba mnoga |
|---|---|---|
| Mianownikkto? co? | półtorakrotność | półtorakrotności |
| Rodzicielnikkogo? czyj? | ńeopracowany | ńeopracowany |
| Dajnikkomu? czemu? | półtorakrotności | półtorakrotnościom |
| Biernikkogo? co? | półtorakrotność | półtorakrotności |
| Narzędnikkim? czym? | półtorakrotnościąobecna forma | półtorakrotnościami |
| Miejscownikw kim? w czym? | półtorakrotności | półtorakrotnościach |
| Odchodnikod kogo? czego? | półtorakrotności | półtorakrotności |
| WołajnikTy... | półtorakrotności | półtorakrotności |
Zobacz, w jakich słowach występuje: półtorakrotnością
Przejdź do wyszukiwarki morfemów i sprawdź wystąpienia tego zapisu w innych słowach.
GŁOS CZYTELNIKÓW
0 opublikowanych komentarzy
Ńe ma jeszcze opublikowanych komentarzy.